Parecía que o tempo de pactos rematara. Que onte quedarían constituídos os gobernos para os próximos 4 anos nos concellos galegos, e que tras días de máis incertidume da que inicialmente se prevía, poderían empezar a organizarnos a vida. Non é así, de feito aínda son moitos os flecos de acordos nas corporacións municipais pendentes de pechar. É de agardar certo civismo por parte dos nosos dirixentes para que esas puntualizacións sobre quen manda canto e en que, rematen antes de que finalice a lexislatura.
Estas son, sen dúbida, as eleccións do bipartito. Un modelo que se repetirá en moitos concellos con excepcións, na miña opinión, moi honrosas. Unha das grandes preocupacións que me rondaban ao ver a noite do 27-M políticos exhuberantes presumindo pactos sen un prazo de negociación prudencial, é se ía haber imposición dende arriba. Finalmente, non foi así, e os matrimonios mal levados non tiveron que formar parella de feito sen querer. Aínda así, outros forzaron a máquina para chegar a acordo no último minuto, como na Coruña, Santiago e Vigo.E algún deixounos grandes momentos para recordar. Ou non foi romántica a historia en Lugo, con cartas e reaccións adolescentes de “eu non o chamo se non me chama el antes”?
Pero se esta lexislatura se vai caracterizar por algo é pola entrada de mulleres nas corporacións municipais. Será, sen dúbida, a primeira vez que nos consistorios vai haber tantas concelleiras, grazas á Lei de Paridade. No meu entrará a primeira, por exemplo. E chegamos por lei, pero non imos pensar no porqué tardamos tanto, senón no para qué. E as mulleres temos moito que dicir sobre como queremos os nosos concellos.